(1) نور پایه --- در یک پروژه نورپردازی خوب صحنه، به منظور اینکه مخاطب بتواند صحنه را به وضوح ببیند و اجرا را به وضوح ببیند. اولین کاری که باید انجام دهید این است که به کل صحنه یک نورپردازی اولیه بدهید. این نورپردازی اولیه شامل روشنایی یکنواخت سفید و رنگی است. روشنایی اولیه نور سفید ضروری است، اما نیازهای نور زیاد نیست، به خصوص در برخی مواقع با بازدیدهای زیاد، یا اوج برخی اجراها، یا برخی اجراهای خاص (مانند جادو)، نور سفید پایه از اهمیت ویژه ای برخوردار است. نور رنگی اصلی، نور اتمسفر کل صحنه است. لحن کل افکت نورپردازی را تعیین می کند، یا مشتاق است، یا عاشقانه و گرم، یا ریشه مالیخولیایی است. در انتخاب لامپ و فانوس، نور نصب شده در جلوی صحنه و تابش به صحنه باید نورافکن باشد و نور رنگی با افزودن فیلتر رنگی به دست آید. می توان از نورافکن های پرتو استفاده کرد، جهت نور از پشت بر روی بدنه تابیده می شود، روشنایی می تواند کمی روشن تر باشد و رنگ نیز می تواند ضخیم تر باشد.
(2) نور کاراکتر --- عملکرد گروه، روشنایی منطقه بزرگ با نور سفید اصلی حل می شود. روشنایی محلی و نورپردازی میزبان با چراغ های فالو اسپات حل می شود، بنابراین بهتر است برای مقابله با موقعیت های مختلف، 2 تا 3 نور فالو اسپات را با هم هماهنگ کنید. تیم ها یا سایر اجراکنندگان نسبتاً ثابت می توانند از نورافکن های پرتو برای پرتاب نور در نقاط ثابت استفاده کنند.
(3) نور پس‌زمینه --- پس‌زمینه سالن رقص با اجراکنندگان مختلف تغییر می‌کند و هر تغییر به دلیل احساس زیبایی‌شناختی یا نیازهای برنامه است. نور پس‌زمینه این است که این اشیاء پس‌زمینه را به‌درستی برجسته کند تا بتوان آنها را در اجرا ادغام کرد و موضوع را تنظیم کرد. نورهای پس زمینه متداول شامل نورهای آسمان، چراغ های کف، چراغ های پرتو و غیره است.
(4) چراغ های جلوه اصلی --- مرکب از لامپ های پرتو جهت دار، که زیبایی فضای سه بعدی را دارند، رنگ ها متنوع است و اشکال را می توان توسط مهندس نور صحنه به میل خود ترکیب و تغییر داد.